De Franse presentator Diego Buñuel begon zijn tv-carrière als oorlogsverslaggever. In dat vak maakte hij kennis met de inwoners van landen als Congo, Irak en de Palestijnse gebieden. Hij merkte dat een ontspannen houding en een vriendelijke glimlach de beste remedie waren om goed contact met de locale bevolking te krijgen. Als bikkelharde bloedserieuze journalist was dat een stuk lastiger.

Jurk
Dat was kennis die goed van pas kwam toen hij voor Don’t tell my mother onbekende wereldsteden als Cairo, Sao Paolo en Delhi bezocht. Ook hierin legt de presentator op ontspannen manier contact met de locale bevolking. Daarbij laat hij zijn rol als serieus oorlogsverslaggever achter zich, wat soms verterende beelden oplevert. Voor een nachtelijk avontuur in Johannesburg laat hij zich in een jurk hijsen en in Lagos wandelt hij rustig hand in hand met een grote Afrikaanse man over een markt.

Nachtmerrie
In de aflevering van vrijdag gaat Buñuel naar Mexico City, waar hij ook het nodige meemaakt. In deze op een na grootste stad van de wereld komt hij terecht in de verschrikkelijkste file die hij ooit heeft meegemaakt. “Je zou jezelf nog door je hoofd schieten om daaruit te komen”, vertelt hij. “Het was een nachtmerrie, een catastrofe.” Verder doet hij onderzoek naar de drugsoorlog die de stad al dertig jaar in de ban houdt en neemt hij een kijkje in de riolen van de stad.

• Bekijk het interview met Buñuel