Voor Swami Dayanand, een van de grote denkers uit India, was dit een lijfspreuk. Voor hem was ontwikkeling een belangrijke voorwaarde om tot een nieuwe wereld te komen. Dit laatste was volgens hem een noodzaak. Want hij zag dat steeds meer mensen, vanwege gebrek aan zelfinzicht en ontwikkeling zich kritiekloos achter leiders schaarden die zeiden het allemaal beter te weten. Leiders die hun volgelingen gebruikten als machtsinstrument. Hoe gaan jongeren nu in het westen om met dit idee van ontwikkeling als instrument voor dienstbaarheid aan de wereld?