uit 2008. De Israelische Natalie Assouline legde twee jaar lang van heel nabij het leven vast van een aantal vrouwen die vastzitten in een Israëlische gevangenis omdat ze betrokken waren bij terroristische aanslagen. Wat waren hun motieven? Kahira, moeder van vijf kinderen, zit drie keer levenslang uit omdat ze een zelfmoordterrorist het centrum van Jeruzalem in wist te smokkelen, waar de man zichzelf opblies en drie mensen om het leven kwamen. Waffa werd betrapt toen ze een zelfmoordaanslag wilde uitvoeren in het ziekenhuis waar ze zes maanden behandeld was na een ernstig ongeluk. Samar maakte bommen en werd gearresteerd toen ze zwanger was van haar eerste kind, dat geboren wordt in de gevangenis tijdens het maken van deze film. De kijker is getuige van het dagelijks leven van deze vrouwen en leert over de complexiteit van hun daden. We horen over hun politieke en religieuze ideologie maar ook over hun schrijnende situatie thuis. Veel van hen werden mishandeld of verlaten door hun echtgenoot. Een leven in de gevangenis blijkt soms een beter alternatief. Een emotionele roadmovie waarbij de kijker voortdurend zijn mening over deze vrouwen moet bijstellen. We voelen ons ongemakkelijk als we met hen sympathiseren, we willen met ze meeleven maar schrikken dan weer van hun radicale opvattingen en extreme daden. De bruiden van Allah tonen nauwelijks berouw. Ze vertellen trots wat ze gedaan hebben en waarom. Dat roept verontwaardiging op en tegelijkertijd ook mededogen, omdat deze vrouwen niet alleen terrorist zijn, maar ook moeders