over Nederlanders die, om zeer uiteenlopende redenen, voorgoed hun land hebben verlaten. Een ding hebben zij in ieder geval gemeen: op hun nieuwe bestemming zetten ze zich in om de mensen, de natuur, of de bevolking een handje te helpen.

Nadat de meeste kinderen uit hun eigen gezin waren uitgevlogen, besloten Herman en Jettie Boonstra om naar Marokko te vertrekken om daar voor kansarme weeskinderen te zorgen. Vol overgave doen ze dit nu al tien jaar en behalve hun vier eigen kinderen, hebben ze nu ook nog acht pleegkinderen. Iedereen woont inmiddels verspreid over de hele wereld. In Nederland, Marokko, Spanje en hun jongste zoon Wouter zelfs helemaal in Brazilië. Maar als een van de kinderen gaat trouwen, probeert de hele familie daarbij te zijn. Een mooie gelegenheid om weer even allemaal bij elkaar te zijn. Het huwelijk vindt in Marokko plaats en iedereen gaat ernaartoe. Dat deze reünie van alle acht pleegkinderen met de eigen kinderen van Herman en Jettie misschien voor de komende jaren de laatste zal zijn, kon toen niemand weten. Een paar maanden na het feest werden Herman en Jettie door de Marokkaanse autoriteiten het land uitgezet.