Recensie: YOU is niet perfect, maar wel verslavend

Televizier logo

Geplaatst op 4 Januari om 10:56

Amusement nieuws

Ze ontmoeten elkaar in de boekwinkel en de vonk slaat meteen over. Zij verklapt haar naam en hij vindt haar op sociale media. Klinkt als een romantisch verhaal, toch? Niet dus. YOU gaat over een hele duistere obsessie.

Penn Badgley heeft de hoofdrol in de nieuwe Netflix-hit YOU, maar je kunt zijn rol als  Joe Goldberg absoluut niet vergelijken met zijn vorige klus als Dan Humphrey in Gossip Girl. Ja, hij begeeft zich wéér tussen de rijke meiden in New York en nee, hij is zijn charmante glimlach nog niet verloren, maar over die twinkelende ogen glijdt dit keer een hele donkere gloed.



Stalker

De vriendelijke boekwinkelmanager Joe ontpopt zich al in de eerste aflevering tot een sinistere stalker van Beck, het meisje aan wie hij een boek verkoopt. Met een paar keer klikken vindt hij haar adres (daar heb je de boodschap aan de maatschappij), daarna bespiedt hij haar doen en laten en volgt hij elke stap die ze onderneemt. Hij luistert de gesprekken af die ze met haar vriendinnen voert, veinst ‘toevallige’ ontmoetingen en weet zelfs haar telefoon van haar te ontfutselen. Hij is de man voor Beck, dat weet hij zeker. En hij wil haar helemaal voor zichzelf. 

Penn Badgley

Oké, om helemaal in het verhaal op te gaan moet je jezelf niet al te veel vragen stellen. Want hoe krijgt Joe het voor elkaar om in een café gesprekken te horen zonder dat hij gezien wordt? En waarom heeft Beck in hemelsnaam geen gordijnen hangen in haar appartement op de begane grond? De cliffhangers zijn echter sterk, de voice-over biedt een intiem kijkje in Joe’s hoofd en Penn Badgley is overtuigend in zijn rol als zowel de gestoorde stalker als het perfecte vriendje dat zich ook nog eens over zijn verwaarloosde buurjongetje ontfermt. De personages lijken oppervlakkig, maar zijn nog verrassend gelaagd - al had die aflevering over Becks pa wat ons betreft geschrapt mogen worden. 



Korreltje zout

Wat misschien wel het sterkste is aan YOU, is hoe de serie zichzelf niet te serieus neemt. Er valt af en toe best wat te lachen. Net iets te zoete momenten worden onderuit gehaald met onverwachte banaliteit en serieuze dreigingen voor de hoofdpersoon worden met haast lachwekkend simpele oplossingen weggewerkt. We zien het allemaal door de vingers, vooral omdat die onrealistische situaties ook als dusdanig worden bestempeld door de hoofdpersoon. Zo vraagt hij zich bijvoorbeeld af of zijn grote liefde nooit een horrorfilm heeft gezien, als hij haar ongegeneerd door haar ramen staat te bespieden. Gelukkig maar. Anders was de boel behoorlijk cliché en voorspelbaar geweest. 

Verslavend

De serie is geen meesterwerk, daar zijn te veel schoonheidsfoutjes voor te bespeuren. Maar YOU is origineel, heeft vaart als een trein en werkt – net zoals Beck – behoorlijk verslavend. Het boek waarop het verhaal is gebaseerd kent een vervolg, dus seizoen 2 is in de maak. Kom maar door.