De beroemde Nederlandse pianist, componist en psychiater Hans Henkemans (1913-1995) is zijn hele leven op zoek naar "het wezen" van de muziek. In de jaren vijftig maakt hij naam in binnen- en buitenland met zijn briljante Mozart- en Debussy-vertolkingen. Ook is hij in die periode een van de meest gespeelde Nederlandse componisten. Zijn uitgesproken ideeën over muziek botsen in de jaren zestig echter radicaal met de ideeën van de experimentele muziekbeweging. Volgens Henkemans maakt deze geen muziek meer, maar 'soniek'. In de polemiek die daarna ontstaat neemt Henkemans het op voor het onder vuur liggende Concertgebouworkest.