Deze zakelijk en kil vertelde film houdt je als kijker voortdurend op je tenen. Zonder te veel uit te leggen creëert regisseur David Mackenzie een paranoïde thriller met ingenieuze wendingen, waarvan er eentje wel een beetje ver gaat. Het camerawerk is oogstrelend klinisch en vooral Riz Ahmed is perfect gecast in zijn zwijgzame hoofdrol.

De makers van Oscarwinnaar Flow gebruikten het gratis animatieprogramma Blender om de productiekosten beperkt te houden. Deze Lets-Frans-Belgische coproductie kostte 3,5 miljoen euro, maar bracht 50 miljoen op. Met een geheel eigen stijl vertelt Flow een betoverend maar ook raadselachtig verhaal. In de hoofdrol zien we dieren die zich voor de verandering eens gewoon als echte dieren gedragen.

Ken je die van de showman, de chimpansee en de seriemoordenaar die een roadtrip maken? Wat klinkt als een ingewikkelde grap is de plot van een bizarre thriller die - nog bizarder - is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Jacob Elordi speelt moeiteloos de charmante moordenaar en is waarschijnlijk de belangrijkste reden om deze film te kijken.

De eerste M3GAN-film was verrassend leuk en schrok niet terug voor stevig geweld. Voor dit vervolg kozen de makers een andere toon, en naderhand waren ze er opvallend eerlijk over: dat was een vergissing. M3GAN moet haar schermtijd delen met een rivaliserende robot, wat niet zo lang kan boeien. Ook ontbreken de memorabele scènes uit deel één.

Met zo'n sterrencast zou je acteervuurwerk verwachten in de misdaadfilm Riff Raff. Scenario en regie houden het echter binnen de perken en zorgen voor een film met heel harde en erg komische momenten, die nergens uit de bocht vliegt. De personages zijn boeiend, de spanning wordt goed opgebouwd en de climax is uitstekend.

Humor en horror gaan vaak hand in hand, maar niet altijd zo geslaagd als in Ready or Not. Wie meegaat met het vergezochte verhaalidee wordt beloond met anderhalf uur vlot gemaakt vermaak vol duistere humor en bloederige uitspattingen. Er wordt leuk geacteerd, met een knipoog naar de verdorvenheid van de rijken.

Deze vlot vertelde martial arts-film treft de juiste toon om fans van de Karate Kid-films uit de jaren 80 te bekoren en daarnaast nieuwe fans te lokken. Het verhaal is niet opzienbarend, maar onderhoudend en nostalgisch, met leuke rollen van bekende en nieuwe gezichten. Het bewijs dat de franchise na de serie Cobra Kai nog steeds springlevend is.

Zoals veel kerstfilms opent Silent Night met het arriveren van de gasten op een kerstfeest in een prachtig huis. Als kijker merk je echter dat er meer aan de hand is, en niet alleen omdat de kinderen vloeken als ketters. Wanneer dan wordt onthuld wat er speelt, blijkt dat je zit te kijken naar een bizar zwartgallige comedy.

In Nederland is het boek niet zo bekend, maar in de VS is Barbara Robinsons The Best Christmas Pageant Ever een geliefde klassieker. Dit is al de tweede verfilming van het nostalgische verhaal over het kerstspel van een kerkgemeenschap. De film is rebels, maar steekt niet de draak met het geloof. Perfect om met de hele familie te kijken.

Olivia Colman en Benedict Cumberbatch spelen de hoofdrollen in The Roses, een wrange vechtscheidingscomedy naar het boek The War of the Roses van Warren Adler. Een eerdere verfilming uit 1989 met Michael Douglas en Kathleen Turner scoorde vooral met slapstick en geweld, maar deze nieuwe versie kiest een intelligentere benadering met ijzersterk spel, messcherpe dialogen en fijne bijrollen.

Op papier lijkt deze zwart-komische fantasyfilm hartstikke leuk en als je de cast ziet krijg je er direct zin in. Na een aardig begin blijkt de humor helaas behoorlijk flauw en de personages onleuke karikaturen. Ook heel jammer: de computergeanimeerde eenhoorns zijn totaal ongeloofwaardig. Uitsluitend een aanrader voor échte fans van Jenna Ortega.

Het idee van deze horrorfilm is origineel en wordt in de eerste helft goed geïntroduceerd. Dat enge gebeurtenissen zich op klaarlichte dag in de felle zon afspelen, zien we niet zo vaak en het werkt hier prima. De plot is helaas te mager voor een hele film. Na een sterk begin rest er vooral flauwe psychologische onzin.

Vijftien jaar na de gelijknamige animatiefilm verscheen deze liveaction remake van How to Train Your Dragon. Schrijver en regisseur Dean DeBlois van de originele film stond opnieuw aan het roer en heeft gezorgd voor een getrouwe en liefdevol gemaakte nieuwe versie. Misschien een beetje overbodig, maar leuk voor de fans van het origineel én een nieuwe generatie kijkers.

Het vervolg op Rise en Dawn of the Planet of the Apes is opvallend grimmig, maar ook duidelijk het sterkste deel uit de reeks. De special effects zijn beter dan ooit, zodat Andy Serkis volledig overtuigt als apenleider Caesar. Woody Harrelson is een tragische schurk en Steve Zahn zorgt voor een komische noot als Bad Ape.

Resident Evil, Tomb Raider, Warcraft: heel wat films haalden hun inspiratie bij een computerspel. De makers van Borderlands hebben duidelijk hun best gedaan om de look en sfeer van de game over te brengen naar het scherm, wat prima is gelukt. Het resultaat zal vooral in de smaak vallen bij de doelgroep van jonge gamers en werd geen kassucces. Borderlands is geen film om voor naar de bios te rennen, maar best leuk om eens te streamen met je vrienden.

Met een mix van geschiedenis, Noorse mythologie en Shakespeareaans drama vertelt regisseur Robert Eggers een episch verhaal. De film is visueel overdonderend en bevat nogal wat bot geweld, wat gezien het onderwerp ook logisch is. Alexander Skarsgård was de voor de hand liggende keuze voor de hoofdrol en in de bijrollen schitteren onder anderen Anya Taylor-Joy en Nicole Kidman. In de bios viel de opkomst tegen, maar de streamingopbrengsten maakten dat ruimschoots goed. Warm aanbevolen voor de fans van Vikings.

Films die in één lange scène zijn gefilmd zijn een beetje een rage, maar in dit ijzersterke drama helpt het enorm om de spanning op te voeren. Als kijker voel je de enorme druk in de restaurantkeuken waar de film zich afspeelt. Stephen Graham is weer opperbest in de hoofdrol als de overbelaste Andy.

De komische misdaadserie Monk was erg geliefd, maar in Nederland niet zo bekend. Twaalf jaar na de laatste aflevering kwamen de acteurs nog een keer bij elkaar voor deze heerlijke toegift, geschreven door Andy Breckman, de bedenker van de serie. Tony Shalhoub is weer heerlijk als de neurotische en fobische privédetective Adrian Monk, en ook zijn persoonlijke assistent Natalie en oude politiecollega's zijn van de partij. Een warm bad voor de fans.