Halverwege de jaren 90 had Utrecht een probleem. De stad telde zo'n zeshonderd dakloze mensen, die zich vooral ophielden in het Centraal Station en het naastgelegen overdekte winkelcentrum Hoog Catharijne. Reizigers ergerden zich aan de daklozen, maar hadden eigenlijk geen idee wie deze mensen waren en waarom ze om geld vroegen.

Het Utrechtste Straatnieuws

Constand de Jonge en Sylvia van Woudenberg lanceerden daarom het Utrechts Straatnieuws. Andere tijden blikt terug op dit initiatief: een krant met artikelen die daklozen een gezicht gaven. "We willen de eeuwige mythe van de zwerver als Swiebertje doorbreken", zei De Jonge.

Daklozen die de krant verkochten aan voorbijgangers mochten de helft van de opbrengst houden. De daklozenkrant kreeg vervolgens in diverse steden een lokale editie.