Scenarist Alex Garland maakte indruk met zijn regiedebuut Ex Machina, een prikkelende sciencefictionfilm vol filosofische vragen.

Natalie Portman

Toch leek studio Paramount verrast door de complexiteit van zijn opvolger Annihilation, een bewerking van Jeff VanderMeers roman. De studio vond de film ‘te intelligent en moeilijk’ voor een groot publiek en bracht hem in veel landen niet in de bioscoop uit, maar direct op Netflix.

Bioloog Lena (Natalie Portman) sluit zich aan bij een expeditie naar de mysterieuze ‘Shimmer’, een gebied dat alles wat erin komt muteert. Haar man Kane (Oscar Isaac) keerde er als enige levend uit terug, maar is ernstig verzwakt.

Gedreven door wetenschappelijke nieuwsgierigheid en persoonlijke motieven betreedt Lena met vier andere wetenschappers het gebied, waar ze worden geconfronteerd met bizarre fenomenen en een ongrijpbare dreiging.

Annihilation

Garland combineert sciencefiction met horror, wat soms intense, verontrustende scènes oplevert. De film draait onder andere om zelfvernietiging, zowel fysiek als psychologisch. Elk personage draagt destructieve neigingen met zich mee. Zijn we geprogrammeerd om onszelf te vernietigen? Het antwoord laat Garland aan de kijker. Visueel is Annihilation betoverend en beangstigend tegelijk.

De film is soms ongrijpbaar en vervreemdend, maar wie daarvoor openstaat kan een bijzondere filmervaring verwachten.