Hoe is het om Ralph Konijn te spelen?
“Wanneer speel ik geen slechterik op televisie? Ik vind het leuk om zo iemand te vertolken en ik ben er goed in, maar in het echte leven ben ik gewoon een lieve vader van drie kinderen die verantwoordelijk naar zijn baan gaat, niet drinkt, dagelijks traint en het uiterste uit zichzelf haalt. Voor de rol die ik persoonlijk ben, word ik nooit gevraagd. Terwijl ik in het theater heel andere rollen speel: helden zoals Rembrandt en 'soldaat van Oranje’ Erik Hazelhoff Roelfzema, of zoals nu een kwetsbare man in Lazarus.”

Waarom casten ze je niet voor zulke rollen op tv?
“Tv is veel meer van typecasting dan theater. Ze hebben een profiel van hoe iemand eruit moet zien en zoeken daarbij een acteur. Met mijn donkere ogen en grote brandwond is het vanuit Nederlands oogpunt interessant als ik de duistere, mysterieuze rol speel. Terwijl ik half Servisch ben en in Servië iedereen eruitziet zoals ik. Ook de goeierds.”

Wat is Ralph voor iemand?
“Een gevaarlijke topcrimineel met een bordeel en discotheek. Maar zoals geen enkel mens is hij honderd procent fout. Eigenlijk zou hij uit de onderwereld willen door het opkopen van vastgoed en het witwassen van zijn geld. Maar dan gebeurt er iets waardoor hij helemaal de zwarte kant opgaat en op iedereen wraak neemt.”

Vond je het lastig deze rol te spelen?
“Het is natuurlijk een bijrol, dus dan moet je je dienstbaar maken naar de hoofdrolspeler [Karina Smulders, red.]. Een belangrijk onderdeel van mijn rol is haar personage, Xandra, ervan te overtuigen dat ze mijn escortbureau blijft runnen. Daarvoor moet ik een aantal keer eenzelfde soort scène spelen: waarin ik haar probeer over te halen. Dat was best moeilijk. De kunst is om het telkens een beetje anders te spelen. Zodat de kijker niet denkt: hij zal dit wel weer gaan zeggen.”

Je combineert acteren in films en series met het theater. Heb je een voorkeur?
“Nee. Al is het wel zo dat wij als theaterland erg meedoen op mondiaal niveau, maar als film- en tv-land niet echt. Buurlanden als Duitsland, Engeland en zelfs België kunnen blijkbaar wel films en series maken waarnaar de hele wereld kijkt, maar wij niet. Ik wil ons land ook op die manier op de kaart zetten. Daarom ben ik zelf weer gaan schrijven en ontwikkel ik nu twee tv-series.”

Blijf je daarnaast wel acteren?
“Natuurlijk, maar ik ben inmiddels wel bijna veertig, dus ik heb geen zin meer om mijn enorme drive en talent in te zetten voor een halfbakken product. Daarom schrijf ik het liever zelf en kies ik de beste mensen om mee samen te werken. Ik wil dat mijn kinderen als ze groot zijn denken: papa heeft echt wat gedaan, en niet: papa was een acteurtje.”

Keizersvrouwen, zondag - NPO 3, 20:15 uur