Spoorloos onderging in de ruim dertig jaar dat het programma bestaat vele veranderingen. Presentatrices kwamen en gingen, dan was er een studio met publiek, dan draaide het weer puur om de reisreportages. Vaste waarde in de show was Derk Bolt die onvermoeibaar in den vreemde op zoek ging naar verloren gewaande familieleden. 

Uitgeput

In een interview met De Telegraaf kondigt Derk al voorzichtig zijn afscheid aan. De jaren en de kilometers beginnen te tellen: "Ik heb nog steeds de leukste baan van de wereld, en het plezier is er, maar het reizen gaat zo langzamerhand wel een beetje z’n tol eisen van het ouder wordende lijf. Het hoofd kan het nog aan, maar de flexibiliteit van het lichaam wordt minder. Je bent uitgeput na een dag reizen."

Zwart gat

Bolt verwacht nog één seizoen Spoorloos te maken, in die tijd gaat hij zich beraden op het leven na zijn pensionering. Hij wil uiteraard niet in een zwart gat belanden: "Je komt toch tot het besef dat als je dit leven geleid hebt en je denkt aan stoppen je een beslissing moet nemen wat je verder gaat doen. Ga je schrijven, ga je muziek maken, ga je planten verzorgen of de boel verkopen? Ik schuif die keuze nog een beetje voor me uit, misschien wel laf natuurlijk."

Emoties

In hetzelfde interview gaat Derk in op de vaak emotionele herenigingen die hij weet te realiseren. Hij houdt het altijd droog: "Ik ben dan druk met andere dingen bezig (...) Dat ze elkaar op de juiste plekken ontmoeten en dat de cameraman z’n werk kan doen, dat iedereen op z’n plek zit. Ben dan druk met de organisatie, dat het zo goed en leuk mogelijk verloopt voor beide partijen. Pas als ik het terug zie, krijg ik vaak een brok in m’n keel."