Zei je meteen ja toen je ze je vroegen?

“Het programma is een mix tussen luim en ernst, dat past goed bij mijn karakter. En ik was al een liefhebber, het is een van de drie programma’s waar mijn vriendin en ik altijd naar kijken. Samen met Temptation Island en De wereld draait door. Toch moest ik er even over nadenken. Hanneke Groenteman drukte er wel haar stempel op. Ik wilde niet dat het een imitatieshow zou worden. Ik wilde het op mijn manier kunnen doen. Dat kon, MAX wilde juist dat ik er iets anders van zou maken. Toen was ik er snel uit dat ik het moest doen.”

Wat is het geheim van de formule?

“Het format is natuurlijk geniaal. Je merkt dat mensen die al twintig of dertig jaar succesvol zijn in hun vak toch een tikkeltje verlegen worden als drie schilders hen portretteren. Ze treden even uit hun veilige cocon, en stellen zich daardoor meer open.”

Jan Slagter noemde je kritisch en authentiek, herken je jezelf daarin?

“Ja, ik kan niet zo goed acteren. Toen we begonnen met de opnames moest ik dingen oplezen van een script. Na drie draaidagen zei ik, jongens dit kan ik niet, laat mij maar freestylen, daar ben ik het beste in.”

Wat verandert er met jouw komst?

“Het is een tikkeltje brutaler en wat minder gepolijst. De interviews gaan iets meer de diepte in en er gebeurt meer. Als een getroebleerde relatie tussen vader en kind ter sprake komt, dan worden er tranen geplengd. Als iemand vertelt over zijn jeugd in armoede, dan zorgt dat ook voor verdriet.”

Welk gesprek bleef je echt bij?

“We hebben mooie gasten, Floortje Dessing, Waylon, Aart Staartjes. Het gesprek met Maarten van Rossem vond ik bijzonder. In de eerste minuten was hij zoals we hem kennen, een praatgrage norse man. Gaandeweg kwam er een andere Maarten tevoorschijn. Hij vertelde dat hij vroeger werd gepest. Zijn verdedigingstechniek was zelf de bullebak worden en van zich af bijten. In ons gesprek werd de norse man opeens een kwetsbare en gevoelige man, die huilt bij Disneyfilms of als hij zijn kleinkinderen voorleest.”

Liep het soms stroever?

“Ja af en toe wel, mensen die vaak worden geïnterviewd hebben een vast repertoire, ze zeggen altijd hetzelfde. Ik ga daar niet in mee. Ik bereid me grondig voor op een gesprek en dan zeg ik gewoon: je hebt dit al achttien keer eerder verteld, waarom zeg je steeds hetzelfde? Dat levert mooie wendingen op. Ik schuw het ongemak niet, wil geen dertien in een dozijn gesprek. Ik wil mensen anders laten zien dan wij ze kennen, voorbij hun imago. Dat is wel gelukt.”

Sterren op het doek zie je vanaf dinsdag 3 september om 20.25 uur op NPO 2

Tekst: Tijgerbloed teksten