Ricky Gervais probeert met After Life het moeilijkste wat er bestaat: een serie maken over de dood die nog grappig is ook. Dat lukte vooral het eerste seizoen wonderwel. Kijkers lachten zich het ene moment een kriek en voelden een paar minuten later de tranen over hun wangen biggelen. 

Tony

In After Life speelt Gervais Tony, een journalist bij de lokale krant die net zijn vrouw Lisa is verloren aan kanker. Voor Tony hoeft het leven daarna niet meer. Hij is naar tegen iedereen die hij tegenkomt en wil het liefst zo snel mogelijk ook dood. Het enige wat hem tegenhoudt is hond Brandy. 

Zwarte humor

Gedurende de seizoenen komt hij, door mensen die op zijn pad komen, tot inkeer. Niet dat Tony als een stralende ster door het leven gaat, maar hij helpt waar hij kan en vindt weer zingeving. En dat alles terwijl hij zijn zwartgallige en keiharde humor niet verliest.

Warm dekentje

Nu zul je zeggen: dat was in seizoen 2 ook al het geval. En dat klopt. Seizoen 3 is zo'n beetje een herhaling van wat we in de tweede reeks zagen. Bovendien is het af en toe net een tikje te sentimenteel. Maar dat neemt niet weg dat je als kijker nog steeds vaak lacht en huilt tegelijk. En dat blijft razend knap. After Life is nog steeds een warm dekentje dat je om je heen wilt wikkelen wanneer het leven even niet zo leuk is. Want er is altijd hoop. 

Conclusie

- Een herhaling van zetten
+ Meer aandacht voor de bijpersonages. Dat pakt soms goed uit en soms iets minder goed
+ After Life blijft een serie om van te houden

Score

4 van de 5 sterren

Checken of Skippen?

Checken