De regisseur van Troll is dan ook niet de eerste de beste. Roar Uthaug maakte in Hollywood naam met films als The Wave (2015) en Tomb Raider (2018). Voor Troll keerde hij terug naar zijn geboorteland en maakte gebruik van de Noorse folklore waarin de mythische trollen een grote rol spelen als reusachtige lelijke en onvriendelijke bovennatuurlijke wezens die mensen konden opeten. 

Voetstappen

In Troll vindt er een ontploffing plaats in een berg in het onbewoonde deel van Oost-Noorwegen en daarna worden er ineens gigantische afdrukken van voetstappen gezien. Niemand wil eraan dat het hier om een gigantisch beest moet gaan, behalve paleontoloog Nora Tidemann (Ine Marie Wilmann) die door de regering is gevraagd te assisteren en dankzij haar -inmiddels gek geworden - vader Tobias, alles weet over trollen. 

Veertig meter groot

Nora krijgt hulp van de rechterhand van de premier, Andreas (Kim Falck) en militair Kris Holm (Mads Sjøgård Pettersen) om uit te vogelen wat er precies aan de hand is en wat de trol van plan is. Al snel blijkt dat hij, een meter of veertig groot, het voorzien heeft op de hoofdstad, Oslo. En dat zou een ramp betekenen. De trol moet gestopt worden, maar hoe?

Minder hysterisch

In tegenstelling tot de lawaaiige Amerikaanse rampenfilms is Troll wat nuchterder en iets minder hysterisch. En dat is ook wel eens lekker. Er zitten wat plotgaten in Troll, maar een kniesoor die daarop let. Als je zin hebt in een uitermate vermakelijke film zonder te veel nadenkwerk, is dit je film. En je pikt meteen nog iets mee van de prachtige Noorse natuur ook. 

Sterren

3 van de 5 sterren

Checken of Skippen?

Checken