De verbouwing van een achttiende-eeuws pand in Frankrijk blijkt een monsterklus te zijn, en dat hadden Ray en Margriet in Ik Vertrek eigenlijk niet zien aankomen. De veertigers waren met hun vijf dochters (in de leeftijd van zeven tot veertien jaar) en vol goede moed vertrokken.

Ik Vertrek

Eenmaal ter plaatse blijkt hun karige klusbudget bij lange na niet afdoende om het statige pand in de buurt van Lyon om te toveren tot de zo felbegeerde luxe chambres d’hôtes. Het project gaat meerdere jaren in beslag nemen. Het regenwater sijpelt langs alle muren door een kapotte dakgoot en sommige werklui komen niet eens opdagen.

Het is maar de vraag of het echtpaar het ziet zitten om al die tijd in de rommel te zitten. Om over hun vijf meiden maar niet te spreken.