Het onderwerp van De Terugreis is niet erg vrolijk en de film raakt af en toe dan ook een gevoelige snaar. Gelukkig brengen de makers het onderwerp dementie met veel lucht en valt er ook genoeg te lachen. Daarbij is veel te danken aan hoofdrolspelers Marin van Waardenberg en Leny Breederveld.

Halina Reijn leverde ongelooflijk knap werk af met haar tweede Hollywoodfilm, die ze schreef en regisseerde en waarvoor ze sterren als Nicole Kidman en Antonio Banderas strikte. De boodschap van de film is belangrijk: omarm wie je bent, schaam je vooral niet en durf te vragen om wat je wil.

De zwijgzame hoofdrol in The Beekeeper is Jason Statham op het lijf gesneden. Het is een film zonder veel verrassingen, maar met een goede regie en een stel ijzerstek gecaste schurken, onder meer gespeeld door Jeremy Irons en Josh Hutcherson. Voor de fans van Statham is de film verplichte kost, maar ook andere liefhebbers van goedgemaakte actie zullen zich niet vervelen.

Deense historisch epos met de altijd geweldige Mads Mikkelsen in de hoofdrol. In dit historisch drama zwijgt Mads vooral heel veel, maar ook dat doet ie met bijzonder veel verve. Als je op zoek bent naar een mooi uitziend, goed verteld drama met veel beelden van uitgestrekte desolate vlakten, zit je hierbij helemaal goed.

Voordat hij de grote man werd achter de Yellowstone-franchise schreef Taylor Sheridan scenario's voor ijzersterke films als Sicario, Wind River en deze voortreffelijke moderne western Hell of High Water. Het verhaal heeft een klassiek verloop, met Ben Foster en Chris Pine als de outlaws die op de hielen worden gezeten door een wetsdienaar, een glansrol van Jeff Bridges. De vaart blijft er goed in en het gesteggel tussen de Texas Rangers zorgt voor een komische noot.

Met een klein verhaal en een sobere vertelstijl weet dit Ierse drama de kijker op een eerlijke manier te ontroeren. The Quiet Girl (An Cailín Ciúin) heeft geen grote sterren en de regisseur heeft geen bekende titels op zijn naam (het is zijn eerste bioscoopfilm), maar dat heeft de film ook niet nodig. De vertolkingen zijn puur en aangrijpend en het einde is hartverscheurend. Een fantastisch drama dat meer bekendheid verdient.

Na zijn wrange drama Sick of Myself kreeg de Noorse regisseur en scenarist Kristoffer Borgli de kans om een film in Amerika te maken. De casting van Nicolas Cage in de hoofdrol was een schot in de roos: de acteur kan een machteloze sul spelen, maar ook binnen een paar seconden veranderen in een gevaarlijke griezel. Fans van Cage moeten wel beseffen dat deze eigenzinnige arthousefilm heel wat anders is dan zijn gebruikelijke repertoire.

Sting is een lekker duistere film, die zich vrijwel helemaal afspeelt in hetzelfde gebouw. Het verhaal ontvouwt zich langzaam en een beetje voorspelbaar, maar heeft genoeg in petto voor de horrorliefhebber. Prettig is dat de personages net wat beter worden uitgewerkt dan in de meeste films in het genre. De cast bestaat uit vrij onbekende acteurs, dus wat dat betreft is er niets dat afleidt van het verhaal.

Regisseur Anders Thomas Jensen heeft samen met hoofdrolspeler Mads Mikkelsen al heeft wat fijne zwarte comedy's gemaakt, zoals Riders of Justice en Adam's Apples. In The Last Viking werken ze opnieuw samen en is de humor weer absurd als vanouds. De misdaadplot is van ondergeschikt belang, want al snel nemen de excentrieke personages het roer over.

Kijkers die zich verheugen op gelikte beelden van Italiaanse sportwagens komen bedrogen uit bij dit biografische drama. De film zoomt in op een heel specifiek moment in het leven van Enzo Ferrari en leunt volledig op het voortreffelijke acteerwerk van Adam Driver en Penélope Cruz. Dat de film een financiële flop werd is waarschijnlijk te wijten aan het weinig opwindende verhaal: de man Ferrari is nu eenmaal minder spannend dan zijn auto's.

Na een problematische productie - met grote meningsverschillen tussen de regisseur en de producent - is deze film er toch gekomen. Strange Darling werd zeer positief ontvangen, maar is geen film voor iedereen. Extreem geweld en een vertelwijze die op en neer springt in de tijd maken het geen gemakkelijke kijkervaring. Houd je van een beetje horror in je thriller en word je graag verrast en op het verkeerde ben gezet, dan is de film zeker een aanrader.

Adrenalinejunkies haken gegarandeerd af vanwege het rustige tempo en de nuances. Hollywoodveteraan Michael Keaton, die al in de jaren tachtig bekend werd met rollen als Batman en Beetlejuice, is een groot plezier om naar te kijken. Mocht je twijfelen over het verhaal: dit is echt geen zwaar drama, maar een langzame thriller met een twist. In een bijrol herken je inderdaad Al Pacino, verscholen achter een bos haar en een baard.

Een kwart eeuw nadat Bridget Jones ons leven kwam verrijken als onhandige, iets te veel drinkende twintiger keert ze in deze vierde film terug als een door het leven getekende vijftiger. En dit weerzien bevalt bijzonder goed. Mad about the Boy is niet alleen grappig, maar ook ontroerend. En dat is knap gedaan. Een glansrol is weggelegd voor Hugh Grant die gelukkig terugkeert als womanizer Daniel Cleaver.

De film Hagen - Im Tal der Nibelungen, een Europese coproductie, werd voor Canal+ omgebouwd tot een zesdelige miniserie die het verhaal en de personages wat meer lucht geeft. Deze versie van de oud-Germaanse sage over drakendoder Siegfried verschuift de focus naar wapenmeester Hagen, een schurk uit het oorspronkelijke verhaal. De productie ziet er goed uit, en draken en zwarte elfen geven het geheel een Game of Thrones-sfeertje.

Ook als je niets hebt met Amerikaans showworstelen is The Iron Claw een film die je moet zien. Scenarist en regisseur Sean Durkin vertelt het waargebeurde verhaal van het Amerikaanse gezin Von Erich, hun successen in de worstelwereld en de vloek die over de familie lijkt te hangen. Het enorme drama van de Von Erichs wordt perfect vertolkt door Holt McCallany als vader Fritz en onder anderen Zac Efron en Jeremy Allen White als zijn zoons.

Beklemmend Deens gevangenisdrama waarin behalve de gedetineerden werkelijk iedereen op de een of andere wijze ‘gevangen’ zit. Hoofd van de afdeling Gert(rud) moet haar personeel voorbereiden op een mogelijke sluiting terwijl ze thuis kampt met een echtgenoot met vasculaire dementie. Net afgestudeerd wil cipier Sammi verschil maken, maar botst op keiharde regels. Cipier Henrik vecht heimelijk tegen zijn homoseksualiteit terwijl cipier Miriam uit liefde voor haar zoon wordt gedwongen een aantal riskante stappen te zetten.

Timothy Spall is grandioos in de rol van de tragische Peter Farquhar in deze miniserie, die werd gebaseerd op een schokkende waargebeurde moordzaak uit 2015. Het verhaal wordt knap verteld op een manier die stukje bij beetje onthult hoe Farquhar het slachtoffer werd van een meedogenloze psychopaat. Ook de dader wordt beangstigend goed gespeeld door Éanna Hardwick.

Als je niet van viespeukerij en/of personages zonder enige moreel houdt, sla de Noorse serie Exit dan vooral over. De rijke stinkerds in deze serie doen weinig anders dan hun vrouwen bedriegen, coke snuiven en tussendoor heel veel geld verdienen. Het meest verontrustende is dat de makers de serie schreven nadat ze een paar avonden hadden gepraat met echte mannen uit de top van de Noorse financiële wereld. Exit werd een enorm kijkcijfersucces en wij snappen wel waarom. Je kijkt je ogen uit en er valt heel veel te lachen, ondanks de ronduit nare personages.