Voordat Frans en Mariska Bauer op het vliegtuig stapten naar Argentinië hadden ze één grote wens: ze wilden het Zuid-Amerikaanse land leren kennen door de ogen van de bevolking. Met die opdracht gingen de producenten aan de slag. Ze regelden ontmoetingen met de meest uiteenlopende Argentijnen. Vooraf wilde Frans zo min mogelijk weten over wat hem te wachten stond. Dat was een bewuste keus: "We gaan 's morgens weg en dan zien we wel wat er gebeurt. Door er blanco in te gaat, stellen we de vragen die de mensen thuis misschien ook hebben." Frans laat zich daarbij niet hinderen door de taalbarrière: "Ik spreek nul Spaans, maar als je je echt verstaanbaar wil maken dan kom je met handen en voeten ook een heel eind. En als het écht niet lukt, dan hebben we een tolk."