In Ik vertrek verbouwden jullie ook een kasteel. Waarom nog een keer?
Martien: “We wilden in ons leven nog één keer zo’n avontuur aangaan. Maar vergis je niet, we gingen niet over één nacht ijs. We bekeken in twee jaar veertien chateaus, allemaal niks. En toen zagen we dit. We keken elkaar aan: ‘Ja, dit is het.’” Erica: “De schouwen, de spiegels, de lambrisering, de hoge plafonds, zo mooi.” Martien: “En de ligging, je stapt in de auto, rijdt onze 600 meter lange oprijlaan af en in een kwartier ben je in Limoges. Ideaal!”

Gewaagd. De eerste keer kwamen jullie na twee jaar terug vanwege heimwee.
Maxime: “Vooral ik had heimwee, ik vond het kasteel leuk, maar ik was twaalf, ik moest naar school, sprak geen Frans, ik voelde me zo eenzaam.” Erica: “Mij viel de bediening tegen, ik ben niet zo van de horeca. Dit keer hebben we onze vriendin Caroline erbij. Zij is wel een echte gastvrouw, vindt het heerlijk om mensen te verzorgen.”

In de eerste aflevering is te zien dat het kasteel nogal wat achterstallig onderhoud heeft. Schrokken jullie daarvan?
Martien: “Het viel vreselijk tegen. Die eerste indruk van het chateau had zo’n impact. Ik dacht alleen maar, dit wil ik, dit wil ik. Maar dan ga je er wonen en dan zie je pas wat er allemaal mis is. Het kasteel zit helemaal vol lood, dat moet allemaal weg, en zo verval je van het een in het ander.”

Er gaat nogal wat mis...
Martien: “Ja, vanaf het begin. Toen we aankwamen was het vreselijk koud, de verhuiswagen kwam klem te zitten in de modder, het hield niet op.” Erica lacht: “En dat gaat de hele serie zo door.” Martien: “Ja, toen viel ik ook nog van de trap. Ik was aan het behangen, viel op mijn arm en wist meteen dat het fout was. Zes weken gips.”

Jullie humeurige hond Bommel zorgt ook voor ophef.
Maxime: “Dat is misschien wel onze grootste zorg.” Erica: “Hij zit aan de antidepressiva, en hij loopt bij een dierenpsychiater, we hopen echt dat zijn gedrag beter wordt.” Martien: “Het is een drama, hij dook bovenop een leverancier, die man viel op de grond. Ja, ik denk dat Bommel dit keer de hoofdrol krijgt, niet ik.”

Jullie kibbelen best veel, hebben jullie zo veel ruzie?
Martien: “Nee hoor, zo zijn we gewoon, als wij discussiëren denkt iedereen dat we kwaad zijn. We hebben geen ruzie, we hebben gewoon harde stemmen. Maar zeg nou zelf, als je honderd dagen aan het verbouwen bent, dan raak je op een gegeven moment toch geïrriteerd?” Erica: “Wij kroppen het in ieder geval niet op.” Maxime: “Misschien is dat wel ons geheim, we gooien het er meteen uit, dan zijn we het kwijt en kunnen we door.”

Chateau Meiland | maandag | SBS 6 | 20.30