Als iemand in De Fabriek een deur iets te enthousiast dichtsloeg, zag je de decors vervaarlijk schudden. Ook de dialogen waren niet altijd even solide. Toch wilden zes miljoen kijkers in 1981 niets missen van de Nederlandse Dallas.

Dries Rustenburg

Net als in de verslavende Amerikaanse soap rond olieboer J.R. Ewing draaide het in De Fabriek om vieze zaakjes, leugens, verstoorde familiebetrekkingen, liefde, seks en overspel. Middelpunt van alle intriges is de rechtschapen Dries Rustenburg (Rudi Falkenhagen, foto), directeur van een suikerfabriek in nood.

Suikergigant

De zaken gaan slecht en een suikergigant onder leiding van Johan Campers (Guus Hermus) staat te trappelen om het bedrijf over te nemen. Dries heeft daar geen trek in. Hij heeft hart voor de zaak, die ooit is opgericht door de vader van zijn echtgenote Mary (Pleuni Touw) en hij vertrouwt Johan niet.

Jeroen Krabbé

Zijn vriend André Hageman (Jeroen Krabbé), advocaat en voorzitter van het bestuur, probeert Dries op andere gedachten te brengen. Wat hij niet weet (maar de kijker wel), is dat André heult met de vijand en rotzooit met zijn vrouw...

Feuilleton

Joop van den Ende produceerde het zesdelige, door Hans Keuls geschreven feuilleton voor de TROS. Daarmee stak hij zijn nek uit, want een dramareeks waaraan geen bestaande roman ten grondslag lag, was op de Nederlandse televisie nog niet vertoond.

Stotterende boef

Met de hoofdrolspeler nam de mediamagnaat in wording ook een risico: Rudi Falkenhagen was bekend als Snuf, de stotterende boef uit Pipo de Clown, en als geducht innemer. Maar Rudi bleek meer kwaliteiten te hebben en groeide uit tot volksheld.

Underdog

"Mijn mazzel was dat ik de underdog speelde", zei hij op een reünie in 2004. "M’n vrouw ging vreemd met de advocaat die m’n zaak naar de kloten hielp; er waren bakken vol problemen. Het appelleerde enorm aan het rechtvaardigheidsgevoel van de mensen." De acteur leed toen al aan een ongeneeslijke ziekte. Een paar maanden later stierf hij op 71-jarige leeftijd.

Vijf ringen

De voorzitter van het verbond van Nederlandse ondernemingen, Chris van Veen, reikte de vijf Gouden Televizier-Ringen uit aan Rudi Falkenhagen, Pleuni Touw, Hans Keuls, Joop van den Ende en regisseur Andrew Wilson. "Op overtuigende en professionele wijze hebben zij een miljoenenpubliek aan de buis weten te binden”, schreef de hoofdredacteur in Televizier. "Een serie naar buitenlands voorbeeld, maar toch van typisch Nederlandse signatuur.”

GTST

In 1982 volgde een tweede reeks van zeven afleveringen, waarin onder meer de relatie van Dries met zijn secretaresse Jannie (Diana Dobbelman) werd uitgediept. Het succes van De Fabriek effende het pad voor series als Herenstraat 10, Dossier Verhulst, Medisch Centrum West en ‘last but not least’ GTST. De pakkende openingstune van Ruud Bos, Sugar, geldt als een klassieker in het genre.

< Winnaar 1980: Martine Bijl met de Boekenweekshow

Winnaar 1982: Mensen Zoals Jij en Ik >