Er zijn al zoveel films gemaakt over de Tweede Wereldoorlog, dat het eigenlijk verbazingwekkend is dat de gebeurtenis uit Het Verloren Transport nog zo onderbelicht is.

Het Verloren Transport

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog bevrijdt het Rode Leger Joodse gevangenen nabij een Duits dorpje uit een deportatietrein. Vanwege uitgebroken vlektyfus mogen de inzittenden het dorp wekenlang niet verlaten en worden ze ondergebracht bij de lokale bevolking.

Rond deze historische situatie bouwt regisseur Saskia Diesing een fictief verhaal over drie vrouwen aan verschillende kanten van het conflict. De Joods-Nederlandse Simone (Hanna van Vliet), de Russische soldaat Vera en het Duitse meisje Winnie moeten gedwongen samenleven. De centrale vraag: hoe zie je weer een mens in de vijand? Het verhaal geeft veel aandacht aan de onderlinge verhoudingen en de moeizame terugkeer naar menselijkheid.

De sterkste scènes zijn intiem: momenten waarop vrijheid tastbaar dichtbij lijkt, maar vertrouwen nog ver weg is.

Saskia Diesing

Regisseur Saskia Diesing raakte door haar eigen familie geïnspireerd voor Het Verloren Transport. Pas tijdens de begrafenis van haar oom Eddy Marcus in 2011 hoorde ze dat hij als baby op deze trein had gezeten, samen met zijn ouders en broers. Het hele gezin overleefde de oorlog, maar sprak er nooit over.