Mark van Eeuwen is al acht seizoenen lang een van de vaste gezichten in Flikken Rotterdam. Daarnaast is hij ook regisseur: in het negende seizoen nam hij twee afleveringen voor zijn rekening. Als hij daarover praat, is zijn enthousiasme voelbaar.

Wat maakt regisseren zo mooi?

“Ik voel al extra energie als ik erover praat. De regisseur is degene die alles opzet en bij elkaar brengt. Dat is een heel mooi proces. Hoe ga ik het verhaal vertellen? Hoe kom ik bij die personages? Wat wil ik overbrengen? Van dit seizoen heb ik de vierde en de vijfde aflevering geregisseerd. Binnen het format van de serie kan ik daar echt mijn eigen stempel op drukken. Ik kan alles bepalen. Waar wil ik een drone over het water laten vliegen? Van welke kant komt de auto met de stuntman? En waar springen onze helden er bovenop? Dat vind ik fantastisch.”

Je werkt ook als producent. Hoe anders is dat?

“Als producent ben ik vooral bezig met de financiën en de organisatie. Zo ben ik nu bezig met de film The Afterparty met Thomas Acda, waarvoor we naar Mauritius gaan. Er is daar een specifieke belastingregeling, maar ook een tekort aan euro’s, waardoor de wisselkoers erg ongunstig is. Dat hadden we niet voorzien. Bij Flikken regelt de producent dat soort dingen gelukkig. Krijgen we wel toestemming om met de drones te vliegen? En is de stuntman wel goed verzekerd? Het is uitdagend om creatief te zijn binnen die beperkingen: dat grote jacht gaat niet door, het wordt een klein bootje. Als regisseur kijk ik juist naar de mogelijkheden, naar wat wél kan.”

Wat is het verschil met acteren?

“Voor de kijkers zijn de acteurs het belangrijkst: die zien ze spelen. Acteren is ook heerlijk, maar als acteur ben ik wel dienstbaar aan de regisseur. Die heeft de visie en moet de plek creëren om die visie werkelijkheid te maken. De regisseur zorgt ervoor dat acteurs, cameraploeg, licht, geluid en visagie samen het beste resultaat bereiken.”

In Flikken Rotterdam was je acteur en regisseur. Hoe combineer je die rollen?

“Door me heel goed voor te bereiden. En op de momenten dat ik zelf in een scène zit, vertrouw ik op de regieassistent en de cameraman.”

Waar gaat het nieuwe seizoen over?

“Daar moet ik voorzichtig mee zijn. We doen altijd een beetje geheimzinnig over het verhaal. Wat ik wel kan zeggen, is dat de rechercheurs iets ontdekken dat grote consequenties heeft. En dat ze er vervolgens alles aan doen om dat op te lossen. Elke aflevering heeft een eigen onderwerp, maar dat is de lijn die het hele seizoen doorloopt en naar een spectaculair einde toewerkt.”

Het is de laatste reeks, hoe voelde dat tijdens de opnamen?

“Aan de ene kant is dat natuurlijk jammer. De serie had fraaie kijkcijfers, werd goed gewaardeerd. Als makers zijn we daar trots op. Aan de andere kant is alles eindig. En het heeft ook iets moois dat we weten dat het de laatste is. Daardoor kunnen we er extra intens van genieten. Ik merkte ook dat iedereen zijn best deed er een goed laatste seizoen van te maken.”

Had je bij de start verwacht dat het programma zo lang zou lopen?

“Eigenlijk niet. Het was een spin-off van Flikken Maastricht. Ik dacht dat we drie of vier seizoenen zouden maken. Dat zijn er veel meer geworden.”

Hoe vind je het dat er nu een einde aan komt?

“Qua verhalen hadden we nog heel lang door kunnen gaan. Flikken Maastricht loopt al twintig jaar. Beide series leggen steeds hetzelfde puzzeltje. Er gebeurt iets spannends in de opening, een moord bijvoorbeeld, en dat wordt dan die aflevering opgelost. Dat kun je lang volhouden. Voor een acteur is het wel jammer dat de personages zich nauwelijks ontwikkelen. Het zijn wat dat betreft net stripfiguren.”

Hoe bedoel je?

“Mijn personage Dries van Weelden blijft die ongecontroleerde rechercheur die de randen van de wet opzoekt. En die verliefd is op zijn collega zonder dat hij haar ooit kan krijgen. Want dat zou de spanning eruit halen. Hij blijft ook eeuwig 35. Zelf ben ik inmiddels 50; op een gegeven moment gaat dat wringen. Ik had al bedacht dat dit misschien mijn laatste seizoen zou worden. Maar ja, de serie stopte, dus ik hoefde die beslissing niet te nemen.”

Hoe was de laatste opnamedag?

“Die laatste opnames heb ik zelf geregisseerd. Dat was een emotioneel moment. Er was veel crew naar Rotterdam gekomen, terwijl ze helemaal niets te doen hadden op de set. Na de laatste take kwamen de tranen. Het voelde echt als een soort afscheid. In die tien jaar sinds het begin zijn we een soort familie geworden. Er werden tranen weggepinkt, we proostten en dronken prosecco, en ik voelde de emoties. Het was voor mij het einde van een tijdperk.”

©Sander Mulkens

En daarna? Blijf je de cast wel zien?

“Zo werkt dat meestal niet. Dat is het gekke bij acteren. Op de set is de cast heel hecht en ontstaat er echt een band. Daarna waaiert iedereen uit en spreek je elkaar niet meer. Als je elkaar daarna dan weer ziet, pak je de draad meteen weer op. Zoals dat bij oude vrienden gaat: die zie je een of twee keer per jaar en het voelt meteen vertrouwd. Alsof je ze gisteren gesproken hebt. Misschien waren er op die laatste dag daarom wel extra tranen.”

Na de opnamen overleed Cees Geel, net als jij een van de acteurs van het eerste uur…

“Het bizarre is: dat allerlaatste shot op die laatste opnamedag waarover ik het net had, was van hem. Ik heb er een foto van, met Cees en de andere acteurs wachtend op de achtergrond. Hij wilde die laatste scène nog één keer overdoen. Zo was hij; dan had hij een andere manier van spelen bedacht of een nieuwe grappige opmerking. Cees probeerde altijd het uiterste uit elke scène te halen. Dat heb ik van hem geleerd.”

Wat nog meer?

“Hij kon heel diep in zijn gevoelens reiken. Cees speelde de stoere, doorgewinterde rechercheur. Maar in die rol liet hij heel vaak zijn emoties toe. De meeste tranen in Flikken Rotterdam zaten in zijn ogen. Dat vond ik altijd heel mooi, omdat hij zo’n stoere man speelde. Dan raakt het extra. Cees was ook een heel fijne vent in de omgang. Ik kon het goed met hem vinden. Na afloop gingen we altijd een biertje drinken en dan lepelde hij het ene na het andere prachtige verhaal op, vol goede grappen. Dit laatste seizoen is niet alleen een afscheid van Flikken Rotterdam, maar ook van Cees.”

Flikken Rotterdam is vanaf 23 oktober 2026 iedere vrijdag om 20:30 uur te zien bij AVROTROS op NPO 1.