Het leven van Joke de Smit nam in 1962 een wending toen haar voogd aanklopte. Die bood het toen dertienjarige meisje een uitweg uit een beroerde thuissituatie: een tehuis van de Goede Herder. Ze spiegelde Joke een gezellige puberteit voor, met lotgenoten en zielsverwanten. Het liep anders. Het leven in de kloosters was zwaar en liefdeloos: de nonnen waren streng en ze moest keihard werken.

Meisjes van de Goede Herder

Joke was de enige niet: tussen 1860 en 1978 kwamen zo'n twintigduizend meisjes terecht in een van de tehuizen van de kloosterorde. Documentairemaakster Britta Hosman volgt in Meisjes van de Goede Herder met Joke en twee andere slachtoffers tijdens hun strijd voor genoegdoening, schadevergoeding en excuses.