De Verwondering

S11 ·  10/52 ·  Margriet van der Kooi zag in haar leven als hart- en zielzorger veel verdriet. Afgelopen jaar verloor ze zelf een dierbaar familielid. 'Dat is groot leed. Hoe blijf je dan overeind?' Ze vond steun in een gedicht van Ida Gerhardt, dat een soort zielskompas werd. Werkende in het ziekenhuis ontdekte ze eerder al dat lijden en lofprijzing bij elkaar horen. Dat blijkt ook nu, bij dit verlies. Kyrie én gloria. Daardoor is er toch ruimte voor dankbaarheid. Margriet leeft zelfs gretig: 'Naar nieuwe ervaringen, goede dingen en naar liefde.' Het is soms hard werken, maar dat is wat ons te doen staat. Op zoek naar de sporen van het meisje van de hoop.

S11 ·  10/52 ·  Margriet van der Kooi zag in haar leven als hart- en zielzorger veel verdriet. Afgelopen jaar verloor ze zelf een dierbaar familielid. 'Dat is groot leed. Hoe blijf je dan overeind?' Ze vond steun in een gedicht van Ida Gerhardt, dat een soort zielskompas werd. Werkende in het ziekenhuis ontdekte ze eerder al dat lijden en lofprijzing bij elkaar horen. Dat blijkt ook nu, bij dit verlies. Kyrie én gloria. Daardoor is er toch ruimte voor dankbaarheid. Margriet leeft zelfs gretig: 'Naar nieuwe ervaringen, goede dingen en naar liefde.' Het is soms hard werken, maar dat is wat ons te doen staat. Op zoek naar de sporen van het meisje van de hoop.

S11 ·  10/52 ·  Margriet van der Kooi zag in haar leven als hart- en zielzorger veel verdriet. Afgelopen jaar verloor ze zelf een dierbaar familielid. 'Dat is groot leed. Hoe blijf je dan overeind?' Ze vond steun in een gedicht van Ida Gerhardt, dat een soort zielskompas werd. Werkende in het ziekenhuis ontdekte ze eerder al dat lijden en lofprijzing bij elkaar horen. Dat blijkt ook nu, bij dit verlies. Kyrie én gloria. Daardoor is er toch ruimte voor dankbaarheid. Margriet leeft zelfs gretig: 'Naar nieuwe ervaringen, goede dingen en naar liefde.' Het is soms hard werken, maar dat is wat ons te doen staat. Op zoek naar de sporen van het meisje van de hoop.

S12 ·  14/34 ·  De muziek van rapper en zanger Typhoon (Glenn de Randamie) beschrijft hij als 'opwaartse melancholie'. Woorden die goed passen bij Pasen, het feest van de opstanding. Typhoon weet uit ervaring dat opstaan niet betekent om weer de oude te worden. Zijn wezen heeft zich door tegenslagen verzacht en verdiept. Tegelijk heeft de herinnering aan lijden hem weerbaarder gemaakt. Opstanding is een doorgaand proces, waarin we zowel de verwachtingen van anderen als ook onze zelfbeelden als windsels van ons af mogen laten glijden. Ook het levensmotto van Typhoon 'Lobi da basi', oftewel: liefde is de baas, heeft glans gekregen.